O cyklu "Obrazy mesmeryczne" Magdaleny Gryski
O cyklu "Obrazy mesmeryczne" Magdaleny Gryski
"Deus est sphera infiniti cuius centrum est ubique, circumferentia nusquam."
"Bóg jest kołem, którego centrum jest wszędzie, a obwód nigdzie."
Obrazy mesmeryczne
„Obrazy mesmeryczne” to interdyscyplinarny cykl malarsko-dźwiękowy autorstwa prof. Magdaleny Gryski, zaprezentowany szerokiej publiczności w 2017 roku m.in. w Galerii Wieża Ciśnień w Koninie oraz MBWA w Lesznie. Projekt stanowi nowatorską interpretację XVIII-wiecznej teorii mesmeryzmu, czyli magnetyzmu zwierzęcego, przekładając ideę niewidzialnego, uniwersalnego fluidu na język współczesnej abstrakcji i sensualizmu.
Prace opierają się na geometrii i wibracji barw. Na cykl składają się płótna w kształcie koła, tonda, m.in. obrazy „Szafir”, „Topaz” i „Rubin”, które działają na widza jak punkty fiksacji, hipnotyzując i przyciągając jego wzrok.
Cykl powstał jako dzieło zespołowe. Do poszczególnych obrazów dedykowane ścieżki dźwiękowe skomponowali zaproszeni artyści, m.in. Michał Zygmunt, Joanna Głuszek i Karolina Kaja Szymków.
Połączenie pulsującego koloru z muzyką zamyka widza w audiowizualnym kokonie, odcinając go od bodźców zewnętrznych i wprowadzając w stan głębokiej, medytacyjnej kontemplacji.
Tak o swoim projekcie mówi artystka:
„Projekt zatytułowany Obrazy mesmeryczne to obiekty. To połączenie obrazu, dźwięku i komfortu. Najważniejszym elementem tej wystawy jest tu poszukiwanie powtarzalności, rytmu, harmonii, cyklu. To refleksja nad doświadczeniem w byciu tu i teraz. Czas, przemijanie, powtarzalność, ciągłość, nieskończoność. Wystawa zachęca do zatrzymania się, zakłada poczucie teraźniejszej chwili, bycie w tu i teraz w przyjaznej atmosferze komfortu.
Mesmeryzm — osiemnastowieczny pogląd, uznający istnienie w człowieku uzdrawiających sił magnetycznych przekazywanych przez dotyk lub z pewnej odległości — to system, według niektórych, oparty na rzekomo istniejącym w świecie fluidzie uniwersalnym, który emanuje z człowieka, reguluje układ nerwowy, uspokaja, łagodzi, wycisza.
W projekcie Obrazy mesmeryczne, prezentowanym w dwóch odsłonach, ma miejsce pewnego rodzaju synestezja, gdzie doświadczenia zmysłu wzroku w odbieraniu obrazów połączone są z dźwiękiem muzycznym, przypisanym do każdego obiektu. Dźwięki te są dedykowane od osób, zajmujących się na co dzień szeroko pojętym dźwiękiem, dla których to one są szczególnym rodzajem aktywności. Zaprosiłam do nagrania ścieżki dźwiękowej do obrazów Rubin, Topaz, Cytryn, Szmaragd, Akwamaryn, Szafir, Kryształ Macieja Konwińskiego, Tomasza Króliczaka, Karolinę Szymków, Joannę Głuszek, Alinkę Sarit-Konwińską w duecie z Tomo Jacobsonem, Efkę Iwanowską i Michała Zygmunta. Całość wystawy spiął i dopełnił łagodny głos Justyny Iwanowskiej na temat subtelnych skupisk energetycznych dostępnych dla każdego z nas.”
Magdalena Gryska